6 AMBASSADEURS VAN HET ONDERNEMERSCHAP



“Elke dag Dag van de Ondernemer”

Peter Van Hoecke, Van Hoecke

Van Hoecke is een bedrijf met een ziel, gestart door mijn vader in onze woonkamer en een garagebox en in zo’n 50 jaar omgebouwd tot een succesvol en nog steeds groeiend distributie- en maakbedrijf”, aldus CEO Peter Van Hoecke. “We zijn exclusieve verdeler van Blum scharnieren, klapdeuren en lades in de BeNeLux en maken daarnaast ook zelf ladesystemen op maat.”

Ik ben een atypische ondernemer. Thuis kan ik perfect de stekker uittrekken en helemaal zen worden, een vaardigheid die haaks staat op het algemene beeld van dé ondernemer. Ik heb het nodig om te ontspannen en los te komen van waar ik elke dag zo intensief mee bezig ben. Tijdens de middag een uurtje naar huis om te eten en de batterijen op te laden en ’s avonds laat ik het werk rond 18u30 voor wat het is om van mijn gezin te genieten. Dat is hun, maar net zo goed mijn recht. Dat de wekker dan ’s ochtends om 5 uur al begint te rinkelen, neem ik er met veel plezier bij. Ik ben tenslotte een ochtendmens.

Aan dat algemene beeld van de ondernemer waar ik al over sprak, schort er wel wat. De media gaan steeds op zoek naar de excessen binnen de ondernemerswereld en dat is zo jammer. Waarom wordt er niet gefocust op de doorsnee-ondernemer, en hoe híj is. Als ambassadeur wil ik bijdragen aan een nieuw imago. De Dag van de Ondernemer is een nodig initiatief, maar één dag vind ik wat mager. Het zou elke dag ‘Dag van de Klant’ moeten zijn en altijd ‘Dag van de Ondernemer’. Het moet passen in een hele aanpak. Het is wel een begin en alle beetjes helpen.”


“De ondernemer als mens”

Kelly Claessens, La Fabrika

“Ondernemen is een evenwichtsoefening”, weet Kelly Claessens van La Fabrika. De interieurwinkel in hartje Brussel is na 6 jaar uitgegroeid tot een gevestigde waarde in de industrie. “Ik ben van opleiding interieurarchitect, net als mijn twee medewerkers. Een eigen interieurwinkel was dan ook altijd mijn droom. Maar het is hard werken natuurlijk. Ondernemen is fijn balanceren tussen werk en gezin, een oefening die niet altijd even makkelijk is met een zoontje van drie. Maar ik probeer me te organiseren zodat ik zoveel mogelijk bij mijn gezin kan zijn. En dat lukt aardig. Hobby’s ertussen wringen dan weer niet, maar dat neem ik er als passionele onderneemster graag bij.

Ik kom niet uit een ondernemersgezin, dus weet ik niet hoe de microbe er bij mij is ingeslopen, maar ze zit er wel. Ondernemen zit op de ene of andere manier in je bloed. Heb je niet het juiste karakter, de nodige dosis passie, doorzettingsvermogen en een heleboel creativiteit, dan kan je het schudden. 

De Dag van de Ondernemer van dit jaar in het bijzonder is een initiatief dat ik alleen maar kan toejuichen. Het is altijd wel leuk wanneer er een bepaalde sector of een specifiek beroep in de spotlight wordt gezet. Maar dat deze keer ook de menselijke kant van de ondernemer aan bod komt, vind ik echt belangrijk. Worden er daarbij nog enkele jonge mensen aangespoord om zelf te gaan ondernemer, is het nog beter. Ik onderneem graag en wil andere creatievelingen aansporen om dat ook te doen. Heel wat jonge mensen hebben wel zin om iets te beginnen, maar durven de sprong niet te wagen. Want precies daarom wil ik ambassadeur van het ondernemerschap zijn.”


“Ondernemen is een rollercoaster”

Ruth Janssens , Small Teaser

“Ondernemen is een rollercoaster”, bekent Ruth Janssens van startup Small Teaser. “Daarvoor had iedereen me gewaarschuwd. Maar ik dacht: laat ze maar praten, ik zal ze eens laten zien dat dat bij mij anders verloopt. Dat alles gepland zal zijn. Maar het is wel degelijk een rollercoaster. Op één dag tijd kan je nieuws krijgen waardoor je denkt dat je product de wereld aankan en nieuws dat je het gevoel geeft terug van nul te moeten beginnen. Dat had ik onderschat. Niet dat ik het anders zou aanpakken of het niet meer zou doen. Nee, ik onderneem graag. En dat blijft zo.

Ik heb een atypische onderneming, omdat we dan weer wel een typische startup zijn. Small Teaser is een online blogging platform dat het mogelijk maakt in communities een digitaal magazine te publiceren. En dat terwijl er adverteerders worden aangetrokken.  Iedereen kan teksten, foto’s en video’s toevoegen en krijgt er een deel van de advertentie-inkomsten voor in de plaats. Zoals iedere startup hebben wij ook een korte levenscyclus. We staan voortdurend onder druk om onze software zo snel mogelijk wereldwijd te verspreiden. Ik probeer wel nog tijd te maken voor sporten, maar mij engageren om in een ploeg te spelen of elke week naar een aerobicles te gaan, dat lukt niet. Eén à twee keer per week een uurtje sporten probeer ik wel. Daar heb ik nood aan. De combinatie werk en gezinsleven is dus ook niet altijd gemakkelijk. Ik probeer thuis wel mee te eten en mijn zoontje in bed te stoppen, maar dan werk ik nadien nog twee à drie uur door.”


“Ook luisteren naar mensen is een medicijn”

Hilde Deneyer, Apotheker

“Apotheker worden, daar droomde ik al van als kind, dus mijn droom is uitgekomen”, stelt Hilde Deneyer (50) vast. “De eerste apotheker in ons dorp Tollembeek, daar stond ik vol bewondering naar te kijken: mensen die iets mankeren iets meegeven waardoor ze zich beter voelen, toch een mooi beroep? Dat sociaal engagement zat er wellicht in vanwege mijn vader, die burgemeester is. Ik heb nooit nog iets anders overwogen. Tijdens mijn studies farmacie heb ik mijn man leren kennen en even later hebben we samen deze apotheek in Jezus-Eik overgenomen. Naarmate er kinderen kwamen, inmiddels vier tussen 16 en 24 jaar, kon ik het me veroorloven minder in de zaak te staan. We ontdekten dat we beter niet ons hele leven als koppel elke dag samen in die apotheek konden staan, al werkt dat voor sommige koppels wél. Ik heb altijd afwisseling nodig gehad en nieuwe uitdagingen gezocht: lokale beroepsvereniging, bestuurscomité nationale beroepsvereniging, het Vlaams ApothekersNetwerk, voorzitter van het Overleg Zelfstandige Zorgverstrekkers,…

Apothekers krijgen vandaag steeds meer administratie te verwerken, om voor en na de uren te doen, want je wil overdag toch genoeg tijd en aandacht aan je patiënten besteden? Een apotheker mag geen ‘box mover’ worden, geen loutere ‘pillenverkoper’. Je moet aandacht schenken aan goed geneesmiddelengebruik, adviesverlener en vertrouwenspersoon zijn, niet alleen wat de medicatie zelf betreft. Er zijn veel meer oudere mensen, vaak vereenzaamd, voor wie wij een belangrijke ontmoetingsplaats zijn. Dat schept toch een duurzame band en dat is ook het mooiste aan dit beroep, het is elke dag anders. Als een patiënt binnenstapt die met iets in de knoop zit, en je kan die verder helpen of geruststellen, dat geeft een goed gevoel. Als een patiënt uit het ziekenhuis wordt ontslagen komt die vaak als eerste bij ons langs om de voorgeschreven medicatie te halen. Dan maak je tijd voor zijn of haar verhaal. Ja, ook luisteren naar mensen is een medicijn. In tegenstelling tot vroeger is er nu ook veel meer nood aan samenwerking tussen zorgverleners. Wij bellen met huisartsen en verpleegkundigen, we komen vaak aan huis bij oudere of bedlegerige patiënten.

Veel geld verdienen is nooit mijn motivatie geweest. Wel comfortabel leven, maar dat kan ook in een Fiatje 500. Mocht ik vandaag herbeginnen dan zou ik toch één ding anders aanpakken: het businessplan van de apotheek. Wij zijn opgeleid als zorgverstrekkers, niet als ondernemers en dat is nog altijd een lacune. Onze apotheek is aan modernisering toe en we zijn daar te weinig mee bezig geweest. Van onze vier kinderen zijn er al drie met hun studies een andere richting ingeslagen. Je kan je kinderen niet als vroeger pushen om de zaak voort te zetten, maar ik zou het hen  ook niet afraden. Veel apothekers doen dat nu wél, want het beroep is zwaarder én de rendabiliteit onzekerder geworden. Dat die zorgverstrekkers ook echte ondernemers zijn, daar mag wel wat meer aandacht naartoe gaan en daarom ben ik blij en trots daar als ambassadeur een steentje te kunnen bijdragen.”


“Er moet gelachen worden op de werkvloer”

Luc De Coker, Albe De Coker

Luc De Coker (56) is samen met zijn broer Eric al de vijfde generatie drukkers die de grafische groep Albe De Coker in Hoboken runt. “Ondernemen moet je gewoon graag doen, dat moet een passie zijn. Het is ook het enige dat ik kan, maar wij hebben gelukkig  elk ons domein: ik ben verantwoordelijk voor de omzet, marketing en verkoop,  maar de productie zelf is voor Eric. Dat complementaire is een grote troef als je een KMO runt van 180 medewerkers in 3 vestigingen, het gevolg van meerdere overnames. Groeien door acquisities is in deze sector geen keuze, maar een must. Het is ook heel makkelijk, want iedereen wil zijn drukkerij verkopen. De markt krimpt verder. Vroeger was drukwerk een ambacht, nu een industrieel product, zoiets als een gsm of een tv: almaar goedkoper én performanter. We willen ons alvast onderscheiden met een duurzame aanpak: volledig CO2 neutrale productie, minder gebruik van energie, chemicaliën, papier.

De sector staat dus onder druk, maar toch blijf ik dit doodgraag doen. Ik ben niet het type klagende ondernemer, voor mij is het glas halfvol. Ik kan fier zijn op de schoonheid van onze producten, genieten van de menselijke contacten. Dat we een familiebedrijf zijn, moet je ook voelen aan de sfeer bij ons. Mensen die vroeger in de overgenomen bedrijven werkten, merken een levensgroot verschil: vaak kende hun baas zelfs hun naam niet. Onze bedrijfscultuur steunt gewoon op ‘vriendelijk en beleefd’ zijn. Dat lijkt evident, gezond boerenverstand, maar is het blijkbaar lang niet overal. Een schouderklopje is de beste motivatie. Mensen moeten zich goed voelen in hun job, er moet gelachen worden. Bij ons is er nauwelijks verloop. Komt er nog een zesde generatie? Mijn zoon Xavier (24) lijkt geïnteresseerd, maar woont en werkt nog in Praag. Ik zeg soms bij wijze van boutade dat we nog hooguit met tien drukkerijen overblijven in België. Maar ik blijf er van overtuigd dat drukwerk zijn plaats zal blijven houden. Die van IKEA zijn toch geen idioten dat ze elk jaar nog hogere oplages van hun cataloog drukken?”


“Studeren? Ik kan mijn klanten toch niet in de steek laten…”

Michiel De Backer, Ark Shelter

Michiel De Backer (24) is student én ondernemer. Sinds begin dit jaar brengt hij samen met zijn Slovaakse vennoot zelfontworpen mobiele houten woningen aan de man onder de bedrijfsnaam Ark Shelter. Een onverhoopt succes, er zijn al twintig van die ‘design cabanes’ besteld, intussen in de maak in Slovakije. De ietwat bruuske overstap van het studentenleven naar een ondernemersbestaan zorgde voor een totale ommezwaai in zijn leven: “Opeens moest ik vaststellen dat ik van 's morgens vroeg tot 's avonds heel laat bezig was met het bedrijf. Tijd om te studeren schoot er nauwelijks over. En uitstel vragen voor het enige examen dat ik nog moest afleggen, lukte niet meer. Als ondernemer kan ik mijn klanten onmogelijk in de steek laten, maar tegelijk wil ik geen vijf jaar architectuurstudies in de vuilnisbak gooien. Als starter is het volle gas geven en dan moet ook de rest van je leven even on hold. Vroeger deed ik aan paardensport, dat staat nu op een laag pitje, er is geen tijd voor hobby’s. Ook de relatie met mijn vriendin ben ik gestopt wegens geen tijd. Maar je krijgt er ook veel voor terug, ook respect. Ik haal daar zoveel energie en vreugde uit dat de mensen dat ook zien en ze reageren heel positief. De vrijheid om keihard te werken, maar flexibel over je tijd te beschikken geeft veel voldoening. Zo’n Dag van de Ondernemer kan wellicht heel wat mensen die met vage ondernemersideeën maar nog wat drempelvrees zitten, toch de stap te doen zetten. Daar wil ik graag toe bijdragen.”

 

Unizo
BMW
Eandis
KBC
Zenito
ADMB
VDAB
RVTM
G4S

UNIZO - Willebroekkaai 37, 1000 Brussel - 0800 20 750 - ondernemerslijn@unizo.be